అకస్మాత్తుగా అంతరంగం నీ చిత్రపటాన్ని ఆవిష్కరించేసరికి,
ఒక్కసారిగా మలయమారుతం మనసు కొమ్మలను ఊపేసినట్లు ఉంది.

చిమ్మచీకటి వెలుగై మరులుగొలిపేసరికి,
పూడ్చిపెట్టిన ఆశలు నిలువెత్తు జలపాతమై ఉరికినట్లుంది .

నీ జ్ఞాపకాలు యెదను గిలిగింతలు పెట్టెసరికి ,
వశీకరించబడి నీ చుట్లే తిరుగుతున్నట్లుంది.

విచారం రెక్కలు కట్టుకుని ఎగిరిపోయింది ,
నైరాశ్యం నను విడిచావెందుకని నిందిస్తూ జారిపోయింది.

చెక్కుచెదరని కఠినత్వం నీ ముందు ముక్కలైపోయింది,
ప్రేమ సౌందర్యనికి ముచ్చటపడిపోయింది.

ఇంధ్రధనుస్సై మేను మెరిసింది,
మనసు కర్పూరమై వెలిగి కరిగింది,
నీ హస్తాక్షరానికి సాక్షిగా నిలిచింది............